یارب مرا یاری بده تا خوب آزارش کنم
                                               
                                              هجرش دهم,زجرش دهم,خوارش کنم,زارش کنم

از بوسه های آتشین,وز خنده های دلنشین

                                                     صد شعله در جانش زنم,صد فتنه در کارش کنم

در پیش چشمش ساغری,گیرم زدست دلبری
                       
                                                           از رشک,آزارش دهم,وز غصه بیمارش کنم

بندی به پیش افکنم,گویم خداوندش منم
                           
                                                       چون بنده در سودای زر,کالای بازارش کنم

گوید:میفزا قهر خود,گویم:بکاهم مهر خود

                                                    گوید که:کمتر کن جفا!,گویم: که بسیارش کنم

هر شامگه در خانه ای چابکتر از پروانه ای

                                                       رقصم بر بیگانه ای ,وز خویش بیزارش کنم

چون بینم آن شیدای من ,فارغ شد از سودای من

                                                                 منزل کنم در کوی او,باشد که دیدارش کنم

گیسوی خود افشان کنم, جادوی خود گریان کنم

                                                                  با گونه گون سوگند ها,بار دگر یارش کنم

چون یار شد بار دگر ,کوشم به آزار دگر

                                                       تا این دل دیوانه را راضی ز آزارش کنم

سیمین بهبهانی

منبع:www.p30danesh.ir

       

پیوست 1:

از تمامی دوستانی نظر دادند و تمامی دوستانی که نظر ندادند بسیار سپاس گذارم

در مورد این شعر که با مایه های کاملا فمینستی و زن سالارانه در آمیخته و کلا مناسب جامعه فمینست زده ایرانه هم باید بگم چون تازه با اشعار خانم سیمین خلیلی (  معروف به بهبهانی )آشنا شدم این شعرو ازشون گذاشتم و امیدوارم کسی از دستم نرنجیده باشه  چون هدفم فقط معرفی یک شاعر با تفکری متفاوت و کمی تغییر زائقه بود

امیدارم سخت نگیرین