ما چون دو دریچه ,روبروی هم,

آگاه زهر بگو مگوی هم,

هرروز سلام و پرسش و خنده,

هرروز قرار روز آینده

عمر آینه بهشت,اما ....آه

بیش از شب و روز تیر و دی کوتاه

اکنون دل من شکسته و خسته اس.

زیرا یکی از دریچه ها بسته اس.

نه مهر فسون, نه ماه جادو کرد.

نفرین به سفر,نفرین به سفر,که هرچه کرد او کرد.

                                                                   اخوان ثالث