حیاط خلوت

بازم دو روز دیگه یه روز پدر دیگه در راهه.در راهه تا به ما مرد ها گوشزد کنه هرچند که در این مملکت فمنیستی و زن سالار سالهاست به قول نیچه به یک جنس درجه 2تبدیل شده ایم(خود کرده را تدبیر نیست).

اما هنوز هم  اگر فقط برای یک روز دست حمایت پرمهرمون رو از پشت این جماعت فمنیست بر داریم سکندری با مخ کوبیده میشن کف زمین

قبول ندارین؟

 هر سال یک روزش فقط روز پدر بود
اما همان یک روز هم ، او کارگر بود !
هی حرف پشت حرف ، نه ، باید عمل کرد
اما مگر دردش فقط درد کمر بود
گلناز ، دَرسَت را بخوان دکتر شوی بعد
بابا بیاید پیش تو ، عمری اگر بود
گلناز ، دختربچه ی نازیست اما
بابا دلش می خواست گلنازش پسر بود !
بیچاره این گلناز ، خانم دکتری که
نُه ماه از هرسال بابایش سفر بود
آنروز با سیمان و نان از کار برگشت
روزی که در تقویم ها روز پدر بود . . .
عادل حیدری

خدامیدونه یک عالمه حرف نگفته برای امروز داشتم اما اما اما...........

همیشه آخر حرفام پر از حرفای ناگفته اس  

                                             همیشه حال من اینه همیشه دنیا آشفته اس